แต่แม้จะมีการพัฒนาสายพันธุ์ให้ตรงกับความต้องการใช้งานของมนุษย์ แต่มนุษย์ก็ยังไม่รู้ความลับของสุนัขบางประการ เช่น สุนัขดูโทรทัศน์รู้เรื่องหรือไม่ ? ส่วนคำตอบของคำถามนี้ สำนักข่าวบีบีซีแห่งประเทศอังกฤษได้ไปค้นหาความจริงมาจากผู้รู้อย่างศาสตราจารย์เกียรติคุณ สแตนลีย์ โคเรน แห่งแผนกจิตวิทยา มหาวิทยาลัยบริติช โคลัมเบีย ซึ่งท่านเฉลยให้ฟังว่า สุนัขดูโทรทัศน์ได้ แต่คงจะดูไม่รู้เรื่องและไม่เข้าใจในเนื้อหาที่ถ่ายทอดผ่านทางโทรทัศน์

                              ไม่ใช่เพราะว่าสุนัขไม่เข้าใจในภาษาท่าทางหรือเสียงพูดของมนุษย์ เนื่องจากที่ผ่านมามีการพิสูจน์ในเชิงวิทยาศาสตร์แล้วว่าสุนัขรู้จักภาษาคนดีพอสมควรและเข้าใจท่าทางรวมทั้งอารมณ์ของคนได้ดีมากด้วย แต่การที่สุนัขดูโทรทัศน์ไม่รู้เรื่องนั้น เกิดจากลักษณะทางกายภาพของดวงตาและการแปลความหมายจากภาพที่รับจากดวงตาเสียมากกว่า

                              สุนัขมีประสาทตาที่ดีกว่าคน สามารถมองเห็นในภาวะแสงน้อยกว่าที่ดวงตาคนจะมองเห็นได้ชัดเจน และมีอัตราการรับภาพเคลื่อนไหวในหนึ่งวินาที หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า "เฟรม เรต" สูงกว่ามนุษย์ตั้งแต่ 1.5-5 เท่าด้วยกัน

                              พูดง่ายๆ ก็คือ มนุษย์มองเห็นภาพเคลื่อนไหวเริ่มต้นที่ 24 ภาพต่อวินาที และจะเห็นภาพเคลื่อนไหวที่ชัดเจน และราบรื่นขึ้นมาก เมื่อมีเฟรมเรตสูงขึ้นในระดับ 50-60 ภาพต่อวินาที ส่วนสุนัขจะมองเห็นภาพเคลื่อนไหวที่เฟรมเรตระดับ 75 ภาพต่อวินาทีขึ้นไป และจะเห็นภาพที่คม ชัด เมื่อมีเฟรมเรตที่ 120-240 ภาพต่อวินาที

                              นอกจากนั้นการถ่ายทำภาพเคลื่อนไหวยังเกิดขึ้นในระดับสายตามนุษย์ที่อยู่สูงกว่าสุนัขมาก ซึ่งเป็นภาพบรรยากาศที่สุนัขไม่ค่อยให้ความสนใจ

                              ดังนั้นสุนัขจึงไม่ได้ให้ความสนใจกับโทรทัศน์ หรือภาพเคลื่อนไหวที่ปรากฏอยู่บนนั้นเลย ความสนใจของพวกมันจะอยู่ที่ความรู้สึกและความอบอุ่น เมตตา ที่เจ้าของจะมีให้เท่านั้นเอง